Promocija knjige – „ Papirna maramica „ održana sedmog novembra 2011 godine , u Velikoj Sali Skupštine opštine Sečanj , autora Šćepana Aleksića  , dugogodišnjeg novinara agencije Tanjug , člana Udruženja književnika Republike Srpske , dobitnika više nagrada za pripovetku i kratku priču , sada direktora Narodne biblioteke „ Vladimir Gaćinović „ u Bileći – privukla je značajnu pažnju ljubitelja pripovedačko – narativnog književnog izraza .

Preko uvodnih napomena i kratkog osvrta na novo književno delo autora Aleksića , koje su izneli Milan Bjelogrlić , direktor izdavačke kuće Beograd i predsednik Udruženja članova i prijatelja Matice Srpske – Zrenjanin i Bratislav Šulović , glavni i odgovorni urednika Radio „ Sečnja „ kao i čitanjem odgovarajućih kratkih odlomaka iz same knjige koje su prezentovali učenici Gimnazije  - Školskog Centra „ Golub Kureš „ iz Bileće , Marija Parežanin i Gojko Radmilović , ljubitelji pisane reči u Sečnju mogli su stvoriti pravu i potpunu sliku o samom delu kao i o autoru – više od već praktikovanog  u sadržaju o autorovoj biografiji i njegovom dosadašnjem književnom radu . 

Kratak rezime ponetog sa promocije mogao bi se sažeti u sledećim viđenjima , ocenama i opštem dojmu koji knjiga sobom nosi  -  jedinstvena je ocena , a to su potvrdile i reči autora , da i ovo delo sledi već prepoznatljivi stil i način predstavljanja društvene realnosti na osnovama koje afirmišu , pre i iznad svega – „ malog čoveka „ . Kao i prethodna dela i „ Papirna maramica „ svoje uporište nalazi u narodnom pripovedanju , u laganom i jednostavnom ritmu , u ritmu i jezičkom izrazu gde u blagoj formi dominira specifična doza humora  - humora koji na blag ali jasan način ogoljeva stvarnost . Doda li se tome snaga izvornog jezika , oštroumnost likova koji nose tok radnje i koji , čini se , samo na prvi pogled , čine zasebne priče i sudbine čoveka na hercegovačkom prostoru , dobija se jedna više nego snažna slika – „ Hercegovine koje ima i koje više nema „ . I tu nije kraj.  Okvir  – „ Hercegovine koje ima i koje više nema „  , lucidnošću , pronicljivošću , vispremnim , blagim ali i oštrim jezikom i specifičnom narodnom logikom , postaje mnogo širi . Šalje se oštroumna slika ukupne društvene problematike , dodiruju i ocenjuju društvene promene na , u suštini ,  svojevrsni sukob starog i novog na globalnom planu uz  blago humorom začinjeno sumiranje vrednosti i slabosti starog života i odnosa prema životu i društveno – moralnim principima i vekovnom kodeksu ponašanja . Ali , isto tako – vrednosti i manjkavosti novog . Kako se snaći u mnoštvu i dinamici tih promena – umešnost je svake ličnosti ponaosob . Upravo ti likovi , te ličnosti iz pripovedačkog opusa ,  zatečene u vrtlogu promena koje se odvijaju na svim nivoima i od kojih se ne može pobeći , njihove naravi , jezičke konstrukcije i modifikacije , misaoni hod i životna snalažljivost – snaga su ove knjige i čine da se ista čita u dahu .

Prijatno veče pred Mitrovdan i postavljeni programski sadržaji „ Mitrovdanskih susreta – u duhu tradicije „ kao da dobiše jednu novu inspiraciju i simboliku .  

I ovogodišnji osmi novembar leta 2011 godine  pokazao je da su Hram Svetog Dimitrija , Svetosavska sala , parohijski dom , velika zainteresovanost i izuzetni rezultati poznavanja duhovnih vrednosti od strane najmlađih , posle višedecenijskog zastoja , ponovo sečanjska realnost i snaga .  Pokazala je to i svečana liturgija u sečanjskom duhovnom Hramu , koju je služio njegovo preosveštenstvo episkop banatski gospodin Nikanor sa sveštenstvom opštine Sečanj . 

U prisustvu velikog broja vernika i građana , školske omladine mesne škole i zvaničnika opštine Sečanj i bratskih opština Bileće , Gacka , Trebinja i Istočnog Mostara  , još jednom je iskazana snaga duhovne komponente u životu građana mesta Sečanj , uvažavanje i poštovanje vrednosti koje sobom nosi osećaj duhovne i verske pripadnosti narodu koji u svojoj istoriji i u svom sveukupnom bivstvovanju i stvaranju ima neprocenjivo bogatstvo i vrednosti koje , hteli to ili ne  priznati , nose kvalifikaciju uvažavanja – na osnovama duhovnog , na osnovama stvaralačkog , na osnovama tradicionalnog . Vrednosti koje se doneše iz prirodno surovog ali duhovno bogatog hercegovačkog krša u Hramu Svetog Dimitrija potvrdiše da su i one deo vrednosti onog istog srpskog naroda koji je ovde živeo do pre dva veka .